Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 253 587 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

George Adams - Mingus Dynasty

piątek, 28 października 2011 16:48

.
Kolejne płyty Georga Adamsa.
Myślałem, że to pójdzie sprawniej. Z drugiej strony to jednak muzyka i nie ma
pośpiechu. Trochę usprawiedliwia mnie fakt, że ukazują się nowe płyty, czasami
też ktoś na FB zainspiruje mnie do przypomnienia sobie „starych”, zapomnianych
rzeczy. Tak było ostatnio z płytą „Pictures at An Exibition” grupy Emarson, Lake &
Palmer. Nie mam tej płyty ale pożyczyłem i dość długo gościła w moim odtwarzaczu.

Najnowsza płyta Bonamassy z Beth Hart spowodowała, że przypomniałem sobie

o T.Waitsie ( na płycie jest cover jego utworu). Do tego jeszcze koncert w sobotę

i w niedzielę Mike Greene i Danny Boy Experience. Sami widzicie, że łatwo nie jest.

Wystarczy tych usprawiedliwień. Kolejne płyty na półce to albumy firmowane przez

innych muzyków ale z racji udziału Adamsa, są pod literą A.

Pierwsza z nich to zapis koncertu zespołu trębacza Marvina „Hannibala” Petersona

na festiwalu w Antibes w 1977 roku.

==========================

==========================

Hannibal In Antibes

Rec. 20 lipca 1977 roku

 

Marvin „Hannibal” Peterson – tp

George Adams – fl. , ts

Diedre Murray – cello

Steve Neil – bass

Makaya Ntshoko – drums

Na płycie zarejestrowano dwa długie ( każdy po około 20 minut) utwory, będące
raczej formami jamów grywanych w klubie. Rozbudowane improwizacje, pozwalają
zaprezentować się każdemu z muzyków. Pierwszy z nich rozpoczyna  solo perkusji,

do którego dołącza kontrabas i potem cały zespół. Na szczególną uwagę zasługuje

Adams i jego znakomite solo na tenorze. Oczywiście lider też prezentuje nam 
wyśmienite i bardzo intensywne solo na trąbce. W drugim utworze, nieco
spokojniejszym słyszymy Adamsa improwizującego na flecie oraz kolejne solówki
pozostałych muzyków. Płyta niestety dość krótka ( 40 minut) ale intensywność
muzyki całkowicie to rekompensuje. Nie znalazłem zapisu tego koncertu na YT ale
poniżej z innego festiwalu trochę muzyki w wykonaniu Adamsa i Petersona.

http://www.youtube.com/watch?v=BTniuoT1m5M

Kolejna płyta z udziałem Adamsa to również rejestracja koncertu, który odbył się w
nowojorskim klubie Bottom Line w 1979 roku. Na scenie wystąpiła formacja
„Mingus Dynasty”. Zespół ten występował w różnych zestawieniach ale jego trzon
tworzyli muzycy związani z Charlesem Mingusem. Płyta ta również nie jest ujęta
w dyskografii Adamsa ( do której już wcześniej odsyłałem) czyli mamy kolejne
jej uzupełnienie.

=========================



=========================

At the Bottom Line

Rec. grudzień 1977 roku

 

Mingus Dynasty

Jimmy Knepper – puzon

John Handy – alt

George Adams – tenor

Hugh Lawson – fortepian

Ted Curson – trąbka

Charlie Haden – kontrabas

Dannie Richmond – perkusja


Płytę wydała wytwórnia West Wind dopier w 1995 roku. Jakość nagrania nie jest
rewelacyjna. Brzmi trochę jakby nagrywano z drugiego pomieszczenia przez
uchylone drzwi. Dość dobrze słychać poszczególne solówki ale reszta jest
tylko tłem i trudno rozróżnić poszczególne instrumenty. Wartość nagrań jest
jednak niepodważalna, zwłaszcza dla fanów muzyki Mingusa, których jak wiem nie
brakuje (sam jestem szczęśliwym posiadaczem kilkunastu jego płyt). Na płycie
mamy cztery kompozycje, dość długie ( ok. 12 min ). Nagranie live dają swobodę
muzykom, każdy ma czas na swoją improwizowaną solówkę.

Na początek „Boogie Stop”. Nie znalazłem żadnego filmu na YT
z tego koncertu ale jest wiele innych wykonań, tutaj jedno z lepszych w wersji
audio :

http://www.youtube.com/watch?v=ePMvgRGm73U

Kolejne utwory to przykłady kolektywnego grania muzyków,
którzy „przeszli” wyśmienitą szkołę u Mingusa ale też potrafią się bawić muzyką
i swobodnie improwizować.

Płyta nie należy do najlepszych z repertuaru tej formacji.
Kupiłem ją ze względu na udział Georga Adamsa,

którego  solówki nie mogą być tutaj niezauważone.

 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

New York Unit - Tribute to George Adams

piątek, 14 października 2011 17:35


Jeszcze jedno uzupełnienie dyskografii Adamsa. W 1990 roku w studio w Tokio została nagrana
płyta projektu o nazwie New York Unit. Trzonem grupy był John Hicks i Richard
Davis do których dołączył Tatsuya Nakamura.

Grupa ta nagrała kilka płyt z różnymi solistami. Na  pierwszej : ” Blue
Bossa ” gościem i solistą był George Adams.  

Blue Bossa

Nagrana  16 grudnia 1990 roku w Music Inn. w Tokio.

New York Unit

George Adams – tenor sax

John Hicks – fortepian

Richard Davis – bass

Tatsuya Nakamura – perkusja

Na program płyty w większości składają się standardy jazzowe. Rozpoczyna tytułowa
kompozycja Dorhama. Grupa dała kilka koncertów promujących płytę i zamiast
komentarza posłuchajcie wersji live tego utworu :

http://www.youtube.com/watch?v=_1FWphI-1t4

John Hicks jest jednym z moich ulubionych pianistów jazzowych. Na płycie utwór brzmi
tak samo dobrze. Cała sekcja jest fantastyczna. Podobnie utwór nr 2.

To kompozycja Rollinsa ”The Everywhere Calypso”, tutaj równie radosna jak w
wykonaniu kompozytora. Może już saksofon Adamsa nie jest tak żywiołowy jak na
wcześniejszych nagraniach ale razem z „podkręcającą” wszystko sekcją brzmi
bardzo dobrze. Kolejne utwory są już spokojniejsze.

Wymienię tylko „Monk’s Mood” i „A Minor Melody” gdzie Davis gra na kontrabasie
smyczkiem. Na płycie jest też jedna kompozycja Adamsa ”Blues for Moment” z
solówką saksofonu i bezbłędną sekcją. Płytę zamyka klasyk ”Take ”A” Train”.
Fajne solo Adamsa i Nakamury oraz znakomita sekcja zachęca, żeby zabrać się tym
pociągiem z nimi.

Niestety dwa lata później Adams umarł. Muzycy „New York Unit” nagrali płytę poświeconą
jego pamięci. Poniżej podaję skład i dane dotyczące nagrania płyty.

W informacji na okładce jest, ze ostatni utwór ( z udziałem Adamsa) był nagrany w
1991 roku, ale może to być pomyłka bo dokładnie rok wcześniej 16 grudnia 1990
roku nagrano płytę „Blue Bossa” i być może utwór pochodzi z tamtej sesji. Bez
względu na datę nagrania, brzmi znakomicie. Zresztą jak może brzmieć „Georgia
On My Mind” zagrana w tak doborowym towarzystwie.   

======================

===================

Tribute to George Adams

 

1– 7   nagrano 17 listopad 1992  w Nowym Jorku

8,9   nagrano  15 czerwca 1992  w Nowym Jorku

10    nagrano 16 grudnia 1991  w Tokio

New York Unit

John Hicks – fortepiano

Tatsya Nakamura – perkusja

Javon Jackson – tenor sax  1, 2, 4, 5, 6, 7.

Dan Faulk – tenor sax  8, 9.

Santi De Briano – bass  1 – 7

Richard Davis – bass  8 – 10

George Adams – tenor sax  on 10

================================


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

Coll Affairs - Blue Brass Connection

środa, 12 października 2011 15:09

========================

Kilka dni temu podałem link do strony z dyskografią Georga Adamsa. Większość z
wymienionych tam płyt, stoi na mojej półce. Jak już kiedyś wspominałem, są one
uporządkowane alfabetycznie wg wykonawców. W kilku najbliższych wpisach opowiem
o płytach firmowanych przez Adamsa. Zanim zacznę chciałbym jeszcze uzupełnić
dyskografię.

Założycielem „Blue Brass Connection” jest puzonista i wokalista Paul Zauner. W 1991 roku
udało mu się zaprosić do studia nagrań kilku znanych muzyków i nagrać płytę dla
wytwórni PAO Records. Jest to jedno z ostatnich nagrań Georga Adamsa.  

======================



==========================

Cool Affairs

Nagrana 1 i 2 kwietnia 1991 roku w Hip Pocket Studios w Nowym Jorku.

Wydana w lutym 1992 roku przez PAO Records

 

George Adams – tenor sax

Paul Zauner – puzon

Graham Haynes – kornet

Ron Burton – fortepian

Cameron Brown – bass

Ronnie Burrage – perkusja

Pierwsze dwa utwory to kompozycje Ronniego Burrage. Dość skomplikowane rytmicznie ale kompozytor to znakomity perkusista i w parze z wytrawnym basistą znakomicie sobie radzą.

Duet ten tworzy znakomity podkład do improwizacji i solówek Adamsa i Burtona. Brzmi to nowocześnie i stylowo.Kolejny numer jest z repertuaru trochę zapomnianej dziś grupy Osibisa z solówką Adamsa, który brzmieniem i frazowaniem przywołuje czasy, gdy grał w swoim kwartecie
z Pullenem. Kolejne utwory to kompozycje „obce” zaaranżowane przez lidera ( P.
Zaunera  ) i R. Burrage. Mimo dość małego składu, zespół brzmi jak big-band.

Pod numerem 7 znajdujemy standard T.Monka ” Rhythm-A-Ning ”, po wspólnie zagranym początku, mamy kolejno solówki wszystkich członków zespołu. Wszystko to spięte fantastyczną pracą basu i
perkusji. W drugiej części solo Adamsa, a na zakończenie solówka Browna i Ronniego.

Płytę zamyka blues z repertuaru grupy Art Ensemble of Chicago.

Tutaj na pierwszym planie kornet i puzon. Muzyka na płycie to  nie jest mistrzostwo

świata ale słucha się jej fajnie.

Aranżacje są przemyślane, a solówki pasują i pozwalają wszystkim
się zaprezentować. Nie znalazłem nigdzie nagrań z tej płyty, ani innych
występów tego zespołu.

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że warto płytę przesłuchać

i to nie tylko z powodu udziału Georga Adamsa.  


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (4) | dodaj komentarz

George Adams - biografia

czwartek, 06 października 2011 13:57

 

=======================================================
 

George Rufus Adams, urodził sie w 29 kwietnia 1940 roku w Covington w stanie Georgia.

W wieku 11 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie. Szybko jednak zmienił instrument,

początkowo na saksofon altowy, a później na tenorowy. Gra również na flecie. Grywał

z lokalnymi zespołami funkowymi i rytm & bluesowymi. Dzięki stypendium w Clark

College trafił pod opiekę Waymana Carvera ( jednego z filarów orkiestry Chicka Webba).

W 1961 roku wraz z Samem Cookiem wyjechał do Ohio gdzie grywał w klubach z wieloma zespołami. W 1968 roku przenosi się do Nowego Jorku. Miało to wielkie znaczenie dla jego rozwoju i
dalszej kariery. Wtedy zaczął grać z takimi muzykami jak : Roy Haynes, Gil
Evans i Art Blakey. W latach 1973 – 1976 grał w zespołach Charlesa Mingusa i to
był przełom w jego karierze, stał się znanym muzykiem. Podczas współpracy z Mingusem poznał

i nagrywał płyty z Donem Pullenem i Dannie Richmondem.  

Pod koniec lat siedemdziesiątych nagrał kilka płyt z orkiestrą Gila Evansa oraz

w 1978 roku z McCoy Tynerem. Pod koniec 1979 roku Pullen, Adams i
Richmond zostali zaangażowani na kilkutygodniowe tourne po Europie. Ponieważ
miał to być kwartet, to Pullen zaprosił basitę Camerona Browna. Nie zgodzili
się, żeby grać jako zespół Mingusa ( taka była sugestia organizatora trasy ).

Tak powstał George Adams/Don Pullen Quartet. Ze względu na
znakomite relacje między muzykami, zagrali wiele koncertów na całym świecie w
niezmienionym składzie. Trwało to aż do śmierci Richmonda 15 marca 1988 roku.  

Byli bardzo popularni w Europie ale w Stanach nie byli zbyt znani.

Podpisali więc umowę z Blue Note Records, dla której nagrali dwie płyty.

Były to : Breaktrough ( 1986 ) i Song Everlasting ( 1987 ). To nie zmieniło ich sytuacji.

Dopiero po latach dokonania zespołu zostały docenione. Po śmierci Richmonda,

zespół dopełnił zobowiązań koncertowych  z innym perkusistą

i rozwiązał się w połowie 1988 roku.

Nagrali wiele fantastycznych płyt. Ich muzyka najczęściej komponowana przez Adamsa,

Pullena i Richmonda oscylowała pomiędzy bluesem, poprzez ballady i bop aż do awangardy.

Talent i umiejętności muzyków oraz wielka wyobraźnia i swoboda pozwalały mieszać te gatunki

nawet w obrębie jednego utworu, co przełamywało wszelkie ograniczenia wynikające

z formuły kwartetu. Styl Adamsa jest łatwo rozpoznawalny, łączył  coltranowskie brzmienie

z elementami awangardy lat 60 – tych. Sam przyznawał, że duży wpływ na jego grę miał Rahsaan Roland Kirk, z którym grał w zespołach Mingusa.

W 1985 roku nagrywa płytę z awangardowo-bluesowym gitarzystą Jamesem ”Blood” Ulmerem.

Po rozwiązaniu kwartetu, nagrywa płytę ” Nightingale”, na której pokazuje

mniej drapieżne, można powiedzieć romantyczne oblicze.

George Adams miał też niedoceniony talent wokalny.

Już na płytach z Charlesem Mingusem można usłyszeć jego mocny,

chrapliwy, zabarwiony bluesem głos, który w większym stopniu eksponował

na płytach z Ulmerem ale też na swoich nagraniach z kwartetem i późniejszych

np. album ” America ” z 1989 roku.

Ostatnią płytą Adamsa jest nagrana w 1991 roku w Nowym Jorku ” Old Feeling ”

w składzie: George Adams (ts, voc), "Hannibal" M. Peterson (tp), Jean Paul Bourelly (g),

Ray Gallon (p), Santi DeBriano (b), Lewis Nash (d).

Zmarł 14 listopada 1992 roku w Nowym Jorku.

 

Pełną dyskografię Georga Adamsa znajdziecie tutaj:

http://go54321.tripod.com/ga/session.html

Wkradł tam się błąd Adams  nie grał na płycie Gila Evansa ” GIL EVANS

PLAYS THE MUSIC OF JIMI HENDRIX”

   

==========================================



===========================================

Na zakończenie tego wpisu, trochę muzyki:

Temat Sonny Rollinsa ” Tenor Madness”  w wykonaniu Adamsa :

http://www.youtube.com/watch?v=MVUClmsZgTA

i jeszcze jeden koncert z jego udziałem :

http://www.youtube.com/watch?NR=1&v=HwpOV-WdIzU



 



 


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (8) | dodaj komentarz

Wyjaśnienie

środa, 05 października 2011 17:09

==================

Kilka dni temu napisałem, że mam nowy pomysł dotyczący wpisów na blogu.

Trochę się wahałem bo pomysł dotyczy moich płyt i może to być nudne.

Wydarzenie z wczoraj jednak przeważyło, ale od początku.

Dawno temu, kiedy miałem ok. 300 płyt, zdarzyło mi się kupić dwie płyty,

które już stały na półce. Postanowiłem wtedy zrobić dokładny spis

i konsekwentnie go uzupełniać. Kilka lat spokoju i oczywiście

rutyna dała o sobie znać. Wczoraj kupiłem płytę (na ebay),

która od dawna była na półce. Przy okazji okazało się,

że obok niej jest jeszcze pięć innych płyt tego muzyka.

Oczywiście nie ma po nich śladu w spisie.

Postanowione. Zapraszam wszystkich chętnych w podróż

po mojej półce z płytami. Sam jestem ciekaw wielu płyt.

Są tam takie, których słuchałem tuż po zakupie i teraz leżą

czekając na lepsze czasy. Będzie okazja do posłuchania.

Sprawdzę listę obecności. Nie będę opisywał wszystkich, bo gdybym chciał

pisać każdego dnia o innej, to zajmie to dwa lata, a przecież płyt przybywa.

Postaram się też jak zwykle dodać garść informacji o muzykach.

Wiem, że to może być nudne, zwłaszcza, że płyty stoją alfabetycznie wg wykonawców.

Obiecuję więc przerywniki, czyli kolejne odcinki cyklu „ płyta, która chwyta”,

nowości bluesowe i inne. Dokończę też dyskografię Ronnie Earla,

została mi tylko jedna płyta, chyba, że nagra nowy album.

Na dziś to tyle. Wkrótce startuję od litery A i na początek będzie

o jednym z moich ulubionych saksofonistów George Adamsie i jego płytach.

ZAPRASZAM


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (0) | dodaj komentarz

piątek, 23 czerwca 2017

Licznik odwiedzin:  898 428  

Kalendarz

« październik »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31      

O moim bloogu

blues, jazz, recenzje płyt, informacje o muzykach

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 898428
Wpisy
  • liczba: 176
  • komentarze: 565
Bloog istnieje od: 2421 dni

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl